Ece Parlak yolladığı güzel bir öyküyü sizlerle paylaşmak istemiş. Bakalım beğenecek misiniz?

Günlerden bir gün kurbağaların yarışı varmış. Hedef çok yüksek bir kulenin tepesine çıkmakmış. Bir sürü kurbağa arkadaşlarını seyretmek için toplanmış ve yarış başlamış. Gerçekte seyirciler arasında hiçbiri yarışmacıların kulenin tepesine çıkabileceğine inanmıyormuş. Sadece şu sesler duyuluyormuş:"Zavallılar hiçbir zaman başaramayacaklar." Yarışmaya başlayan kurbağalar kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker yarışı bırakmaya başlamışlar. İçlerinden sadece biri inatla ve yılmadan kuleye tırmanmaya çalışıyormuş. Sonunda bir tanesi hariç diğer kurbağaların hepsinin ümitleri kırılmış ve yarışı bırakmışlar. Ama kalan son kurbağa büyük bir gayretle mücadele ederek kulenin tepesine çıkmayı başarmış. Diğerleri hayret içinde bu işi nasıl başardığını öğrenmek istemişler. Bir kurbağa ona yaklaşmış ve sormuş:"İmkânsızı nasıl başardın?" O anda farkına varmışlar ki, kuleye çıkan kurbağa sağırmış. Siz siz olun negatif duygular taşıma alışkanlığı olan insanları dinlemeyin. İşittiğiniz veya okuduğunuz sözlerin ne denli tesirli olduklarını bilin ve her zaman pozitif düşünün.
Sonuç: Yapamazsın, başaramazsın diyenlere kulaklarınızı tıkayın.

Ellerine sağlık Ece'ciğim. Ayrıca eski öğrencilerimden Nihan Sayılıroğlu ve Çağdaş Sayıcı'nın yazdığı mesajlar da beni çok duygulandırdı. O mesajları da sizlerle paylaşmak istedim.

Çağdaş'ın Mesajı:
9 sene geçti aradan ilk bu yazıyı ekranda göreli, ve bugün bilgisayar odasına girdim, her zaman oturduğum ve favorim olan 2 numaralı bilgisayara geçtim, şifremi yazdım ve "Welcome Çağdaş Sayıcı" yazısı yine karşıma çıktı. Bu büyük bir onur, çünkü eskiden biz büyüklerimize şaşırırdık. "Aaaa ağabeye bak kaç yaşında" diye, şimdi odadaki diğer kardeşlerimiz de böyle diyorlardır eminim. Bunun ucunda Ardil'li olmak ve SIR eli dokunmuşluk gururu var tabi ki.
Sevgili Sir'üm keşke yine derslerinize girebilsek ve neşeyle öğrenebilsek. Klasik sınıflardan bir fark olduğunu yaşayabilsek. Yada yine "çak" yapabilsek veya çıkışta çalan şarkı eşliğinde ooooooo diyerek bağırsak :) ve sizin, örneğin doksaaaaannnnn dokuuuuuuzzzz nokta dokuuuuzzz diye uzatarak söylediğiniz sınıf puanını duyabilsek :)
Gururla söyleyeceğim bir şey daha varsa sadece İngilizce olarak değil, her anlamda size ödenemez derecede borçlu olduğumdur. Ve düşünüyorum da bu borcu ödememin tek yolu, ne olursam olayım, olduğum şeyin en iyisini yapmak ve olmakla olacaktır. En güzel ve en içten saygılarımla...

Nihan'ın Mesajı:
Merhaba Sir'üm. Nasılsınız? Ben Nihan. (Çok konuşan Nihan:)) Umarım beni hatırlarsanız çünkü çok uzun yıllar geçti. İzmir'de ithalat ve ihracat sorumlusu olarak çalışıyorum. Çok nadir Eskişehir'e gelebiliyorum. Hatta geçen sene yazın sizleri görmek için uğramıştım ama uğradığımda yokmuşsunuz. Şimdi o eski ve güzel günleri anımsayıp, gülümsüyorum. Tüm yaramazlıklarımıza rağmen bize hiç kızmazdınız. Siz hep başkaydınız. Üstümüzde çok hakkınız var. İzmir'den sevgiler yolluyorum.

Ellerine sağlık Nihan'cığım, ellerine sağlık Çağdaş'cığım. Duygularınızı bu kadar güzel bir şekilde dile getirdiğiniz ve bizlerle paylaştığınız için çok teşekkür ederim.

Bugünlerde dinlediğim şarkılar: Craig David "Insomnia" ve Milow "Ayo Technology"
Bugünlerde dikkatimi çeken filmler: Nicolas Cage "Knowing" ve Leonard Nimoy "Star Trek"

Hepinize sonsuz teşekkürler. Sir için süt içmeyi unutmayın. Görüşmek üzere.

Sir...

Date: 15:56 Saturday, 9.May.2009