Bugünkü yazımda; ilk defa Ardil'imizle ilgili bir hikaye anlatacağım. Bakalım beğenecek misiniz?

Zamanın birinde, bir Bilge varmış. Öğrencilerine "İnsanların sahip oldukları varlıkların değerini anlamaları" için bir ders vermek istemiş.

Bir öğrencisini yanına çağırmış ve eline küçük bir taş vermiş. "Bu taşı pazara götür ve ne kadar ettiğini öğren" demiş. Öğrencisi pazara gitmiş ve bir süre sonra geri dönmüş. "1 altın verdiler, daha fazla etmez dediler" demiş.

Bunun üzerine Bilge "Şimdi aynı taşı, şu köşedeki kuyumcuya götür ve değerini ona da sor" demiş. Öğrenci kuyumcuya gitmiş ve kısa sürede dönmüş. Bu sefer yüzü gülerek "1000 altın verdiler, inanamadım!" demiş.

Bilge durumu şöyle açıklamış; "Elindeki o taş gerçek bir elmas. Dünyadaki her varlığın değerini ancak onun gerçek değerini bilenler anlar."

Bence de; Ardil'in size kattığı değerleri ancak o değerlerin ne kadar önemli olduğunu bilenler anlar. Çevrenizdekilere burayı ve beni anlattığınızda, inanamamalarının esas nedeni de bu zaten. Onlar hikayedeki "pazarcılar" gibi burayı sıradan sanıyorlar ama sizler ve aileleriniz (gerçeği bilenler) ne kadar değerli olduğunu "kuyumcu" gibi görebiliyorsunuz.

1957 yılından beri sadece "Kaliteli ve Bilgili Öğrenciler" yetiştirmekten başka hiç bir amacı olmayan okulumuz, dilerim ki hep olur da, daha çok uzun seneler aynı amaçla on binlerce öğrenci yetiştirir.

Yeni yazımda buluşuncaya kadar hoşçakalın. Kendinizi, ailenizi, derslerinizi ve beni sakın ihmal etmeyin.
I love you.